Przygotowania, uczestnicy
Półwysep Kamczatka, położenie
Lecimy na Kamczatkę
Elizowo
Pietropawłowsk Kamczacki
Wulkan
Awaczyński
Wulkan Koriacki
Mutnowka, mini Dolina Gejzerów
Wulkan
Mutnowski
Wulkan Goriełyj
W stronę Kluczewskiej
Kluczewska Sopka
Droga
do cywilizacji
Ust-Kamczack
Rajsa Iwanowna
Kobieta tajgi
Esso - Kamczacka Szwajcaria?
Wyjazd
z Kamczatki
Informacje
praktyczne
Galeria zdjęć
Wulkanizm
na Kamczatce
Wulkaniczne linki

 

 
  
Miasta Rosji -
Sankt Petersburg
Droga Kołymska
Złota Kołyma
Archipelag Gułag
DNIEPROWSKI
Archipelag Gułag
BUTUGYCZAG
Miasta Rosji
- Jakuck
Magadan
Iran - DAMAVAND
Miasta Rosji
- Władywostok
Kolej transsyberyjska
Kamczatka 2003
Oblicza Gobi
W poszukiwaniu końca świata
Skansen
w Ułan Ude
Karpaty Południowe
Góry Stołowe
Wycieczka
po Dolnym Śląsku
Kotlina Kłodzka

 

Półwysep Kamczatka
Położenie, klimat

Półwysep Kamczatka znajduje się w północno-wschodniej, rosyjskiej części Azji. Od zachodu obmywa go Morze Ochockie, od północnego-wschodu Morze Beringa a od południowego-wschodu Ocean Spokojny. Na północy Kamczatka łączy się z Czukotką i kontynentem azjatyckim wąskim pasem lądu, szerokości zaledwie 130 km, zwanym Parapolskim Dołem. Na wschód od półwyspu znajdują się Wyspy Komandorskie, zaś od południowego krańca odchodzi łańcuszek Wysp Kurylskich. Południkowo Kamczatka rozciąga się na długość 1200 km, w najszerszym miejscu osiąga szerokość 480 km. Klimat jest tu umiarkowany chłodny, cieplejszy i wilgotniejszy na wschodzie.
Krajobrazowo jest to kraina górska, ze 169 wulkanami. Liczne są tu jeziora kraterowe, gejzery i gorące źródła, znajdujące się w malowniczych dolinach
Dwa rozległe grzbiety górskie Średni (wysokość do 3621 m n.p.m.) i Wschodni (Kluczewska Sopka 4850 m n.p.m.) przebiegają równolegle do siebie niemal przez cały półwysep. W dolinie między nimi płynie rzeka Kamczatka. Spośród 29 czynnych wulkanów, 28 znajduje się na obszarze Grzbietu Wschodniego. Na północy rozciąga się pasmo górskie o nazwie Koriacki Chriebiet.
Ponieważ półwysep znajduje się na styku płyt tektonicznych azjatyckiej i oceanicznej, zachodzą tu nader częste trzęsienia ziemi. Rocznie notuje się ich do 700-800. Miejsca największej aktywności sejsmicznej znajdują się w rejonach wschodnim i południowo-wschodnim.

Zachodnie wybrzeże półwyspu posiada równą linię brzegową o połogim reliefie, zaś wschodnie stromymi urwiskami schodzi do morza. Urozmaicone jest ono półwyspami i zatokami (Kronocka, Kamczacka, Karagijska), spośród których jedną z większych i piękniejszych na świecie jest Zatoka Awaczyńska. Na występach skalnych gnieżdżą się setki morskich ptaków. Na kamienistych wysepkach można zaobserwować odpoczywające morsy, foki, w przybrzeżnych wodach bawiące się delfiny, czy przepływające wieloryby.

Czapy śnieżno-lodowe, pokrywające wyższe szczyty górskich grzbietów dają początek tysiącom strumieni i rzek. Na Kamczatce występuje ponad 14000 cieków wodnych, z czego większość ma długość do 10 km, a tylko 105 powyżej 100 km. Najdłuższe są Kamczatka (758 km) i Penżina (713 km).

Roślinność stanowią na północy i w górach tundra, na pozostałym obszarze rzadkie lasy iglaste (tajga) i trawiaste łąki. Poszycie leśne bogate jest w grzyby i kilka gatunków jagód. W lasach żyje wiele gatunków zwierząt: niedźwiedź brunatny, łoś, baran śnieżny, wilk, ryś, rosomak, bóbr, wydra.

Kamczacki obwód, Kamczatskaja obłast', to jednostka administracyjna obejmująca swym zasięgiem cały półwysep Kamczatka wraz z przylegającą do niego częścią kontynentu, oraz Wyspy Komandorskie i Wyspę Karagińską na Morzu Beringa. Zajmuje 472,3 tys. km2, a jego stolicą jest Pietropawłowsk. W obrębie obłasti znajduje się oddzielna jednostka - Koriacki Okręg Autonomiczny.

Kamczatka pozostaje dziś jedną z najmniej zasiedlonych krain Rosji. Średnie zaludnienie jest bardzo niskie, na jednego człowieka przypada 1,6 km2, jednak biorąc pod uwagę, że spośród 439,4 tys. osób, 81,7% stanowi ludność miejska (Pietropawłowsk Kamczacki, Elizowo, Wiluczyńsk), to rzeczywista gęstość ludności jest jeszcze niższa. Najbardziej zasiedlone są doliny rzek Awaczy i Kamczatki. Pozostała część ludności żyje głównie na wybrzeżach.

Przybrzeżne wioski z Pietropawłowskiem, jak też Kamczatkę z kontynentem łączy tylko transport lotniczy. Dziewięć godzin lotu do Moskwy, i trzy do Chabarowska oddzielają wyspowy, w rozumieniu transportowym, obszar od kontynentu. Słabo rozwinięta sieć dróg na samym półwyspie daje możliwość komunikacji autobusowej tylko z głównymi wioskami: Ust-Bolszierieck, Milkowo, Esso, Kluczi, Ust-Kamczack.

Rozwinięty jest tu przemysł spożywczy (przetwórstwo ryb), nadto przemysł stoczniowy, drzewny, materiałów budowlanych. Działają elektrownie geotermalne: Paużecka i Mutnowska. Transport samochodowy i morski. Eksploatuje się niewielkie złoża węgla, siarki i złota. Z działalności gospodarczej prowadzonej na Kamczatce, należy wymienić też: rybołówstwo, myślistwo, eksploatację lasów, hodowlę bydła, zwierząt futerkowych i reniferów.
Główne miejscowości: Pietropawłowsk Kamczacki, Elizowo, Oktiabrski, Milkowo, Kozyriewsk, Kluczi, Ust'-Kamczack, Esso, Pałana.


 
poprzednia strona 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 następna strona do góry